Het schooljaar is weer achter de rug en de kinderen hebben nu hun welverdiende vakantie. Graag breng ik, Mirjam Abbes, iedereen op de hoogte van de vorderingen in het afgelopen jaar.
Onze grootste tegenvaller was dat David, de leraar voor onze jongste kinderen de afgelopen 10 maanden bijna non-stop in het ziekenhuis heeft gelegen. Hij had een nare wond die niet wilde genezen. Het gaat nu gelukkig heel wat beter met hem en we hopen dan ook dat hij in september weer kan starten.
We waren nu echt extra blij met juf Jainaba, die afgelopen oktober gestart is. Zij is aangenomen via een stichting die zich inzet om mensen met een beperking aan werk te helpen. Dat heeft heel goed uitgepakt. Zij heeft bijna het hele jaar de jongere kinderen les gegeven.
Maar er is nog heel wat meer goed nieuws te melden: Vanaf april rijdt onze nieuwe schoolbus en kunnen de leerlingen na 2 jaar weer netjes opgehaald en naar huis gebracht worden. In die twee jaar waren de leerlingen aangewezen op het openbaar vervoer dat niet echt ideaal was.
Jildou en Sylvia, twee oud-leerlingen van mijn school in Lelystad zijn 6 weken in Jiboro geweest om op school mee te helpen. Dat was voor iedereen een groot avontuur. Zij hebben bij de familie van de leraar in Jiboro gewoond en er was een mooie uitwisseling van twee culturen. Onze jongste leerlingen kregen heel wat extra aandacht en hulp.
In juni ben ik gestart om een aantal van onze kinderen op hun gehoor te laten testen. Er is een nieuw centrum met geavanceerde apparatuur. Mogelijk zijn sommige kinderen toch nog met een gehoorapparaat te helpen. Daar gaan we na de zomervakantie mee verder.
In september vertrek ik weer naar Gambia. Dit keer samen met mijn echtgenoot, die vanaf dan ook in Gambia aan het werk gaat. We blijven ruim twee maanden, dus we hopen weer heel wat werk te kunnen verzetten.
Ik dank iedereen voor het sponsoren van één van de leerlingen. Ze hebben het zo hard nodig. En het is ontzettend mooi om te zien hoeveel ze in het laatste jaar geleerd hebben.
Het is nu een jaar geleden dat we begonnen met ons project “kippenboerderij”. De opzet was om met de opbrengst van de verkoop van kippen en eieren de salarissen van het personeel in het Health center te kunnen betalen. Daardoor zou de stichting voor een groot deel niet meer afhankelijk zijn van Nederlandse hulp.
Er zijn 319 kippen gesponsord, waarvoor dank. Sponsoren kan nog steeds! Klik hier als u één of meerdere kippen wilt doneren.
Het kippenhuis is in de maanden september en oktober 2020 gebouwd. De kippen waren besteld in Senegal. Daar ging het even mis want er was een tijdelijk verbod van de invoer van kippen vanuit Senegal.
In april 2021 kon het echt beginnen. Ze startten met 250 vleeskippen en 150 legkippen. De vleeskippen werden na een aantal weken verkocht om van de opbrengsten voer en medicijnen voor de legkippen te verkopen. En in oktober lag er het eerste ei.
Met de opbrengsten van de eieren kan nu twee derde van de salarissen betaald worden. Dus we zijn er nog niet helemaal. Maar het project mag zeker succesvol genoemd worden. We zullen weer verder investeren in nieuwe kippen.
Graag willen we onze dank nog een keer uitspreken naar de Ontmoetingskerk in Lelystad, die dit mogelijk heeft gemaakt.
Half oktober 2021 ben ik (Mirjam Abbes) teruggekomen uit Gambia. Ik heb de opening van het schooljaar weer meegemaakt en wil jullie graag op de hoogte brengen van de ontwikkelingen.
Helaas zijn na de vakantie niet alle kinderen teruggekomen. Twee jongens zijn verhuisd en een andere jongen krijgen we niet meer gemotiveerd. Dat is altijd erg jammer, want daarmee kunnen we niet meer zien hoe zij zich met hun beperking staande houden in de Gambiaanse maatschappij.
Op de woensdagen wordt er weer hard gewerkt aan het houten speelhuis buiten. Het grappige is dat het meer als een werkproject gezien werd en ze het nog niet als speeltoestel zagen. Tot één van de jongens “stiekem” naar boven klom en dacht dat hij iets deed wat niet mocht. Daarna volgden ze allemaal.
De tuin wordt na het regenseizoen weer klaar voor de groente gemaakt. Helaas zijn in de zomervakantie de trossen met bananen van de bomen gestolen.
In het voorjaar komen twee oud leerlingen een maand naar Gambia om op school te werken.
De school werkt samen met de Stichting Small Steps 2 Success. Een stichting die zich inzet om mensen met een beperking aan werk te helpen. Op deze manier zijn Ousman, Karim en Ebrima gestart om na schooltijd een paar uur op een farm te werken. En Fatou in het naaiatelier van Jiboro. Zo leren zij om deel te nemen aan een arbeidsproces, om verantwoordelijk te zijn voor het werk dat ze doen en ze komen thuis met een klein salaris. Daardoor zullen ze minder afhankelijk zijn van hun familie. Werkgever en werknemer worden door de stichting begeleid. Dus dit is weer een stap in de richting van een toekomst voor onze leerlingen.
Afgelopen weekend ben ik, Mirjam Abbes, teruggekomen uit Gambia. Vanwege Corona een hele onderneming om er te komen en nog lastiger om weer thuis te komen. Maar het was zeker de moeite waard.
Het gaat goed met de school en de kinderen. Helaas heb ik sommige kinderen niet ontmoet omdat ze langdurig ziek waren: Alagi, Ousman Camera en Fatou. Na de paasvakantie zullen ze weer starten.
De leerlingen hebben in de laatste week voor de paasvakantie examens gedaan. De school is in 2020 acht maanden dicht geweest. Dus ik was verbaasd om te zien hoeveel ze toch sinds oktober geleerd hebben.
De tuin groeit goed. De eerste bananen zijn geoogst. De kinderen hebben de eerste bananen mee naar huis genomen en van de rest van de opbrengst is een waterpijp gekocht, zodat het water geven wat gemakkelijker wordt.
In de pauze geven de leerlingen van groep 2 de bananen en de groente water. Voor de leerlingen van groep 1 zijn de gieters te zwaar. Voor hun heb ik lege flessen naar school gebracht zodat ze de planten rondom de bantaba water kunnen geven. Ze nemen hun taak heel serieus.
In het skillcenter zijn de afgelopen jaren een kast en een bed in elkaar gezet. Het volgende project is een houten speelhuis. Twee vliegen in één klap: de leerlingen hebben een nieuwe opdracht en we creëren iets voor de kinderen om in de pauze te kunnen spelen. Het worden twee huizen met daar tussenin een touwladder.
Er wordt met zoveel enthousiasme gewerkt dat de jongens even geen zin meer hebben in rekenen en taal. En dan duurt het lang voordat het weer woensdag is. Zo wordt het ook steeds duidelijker hoe belangrijk het is dat deze kinderen naast de gewone les ook een skill leren. Dat geeft ze in elk geval een kans in de toekomst.
De oudste jongens Wury, Ousman C en Ousman J willen we nu aan een baantje helpen. Via een kennis zouden zij op een stuk landbouwgrond kunnen werken. Dat wil zeggen: school in de ochtend, werk in de namiddag.
Stap 1: de plek bepalen. Ebrima, Wury, Momodou en Ousman J kijken toe.
Stap 2: 4 diepe gaten graven waar de houten palen in gaan. Rondom het hout wordt cement gegoten om te voorkomen dat het hout door termieten wordt aangevreten. Ousman J, onze harde werker!
Stap 3: Karim mengt steen met zand en cement.
Het is de taak van Mirjam Abbes taak om foto’s te nemen en om de leraar steeds weer te zeggen dat de jongens het zelf kunnen doen. Het is hier heel normaal om als leraar het even snel zelf te doen….
Normaal gesproken worden de leerlingen gehaald en gebracht met ons eigen vervoer. Maar dat is al sinds bijna een jaar met tussenposen stuk. Vandaar dat de leerlingen nu zelf met het lokale vervoer komen. Dat is niet ideaal. Ze moeten soms heel lang wachten voordat er een busje komt. Elke dag krijgen ze vervoersgeld van ons om de volgende dag weer te komen.
We zullen proberen om acties te houden om een nieuw busje aan te schaffen. Of in Gambia of vanuit Nederland. Wij willen U vragen om met ons mee te denken.
Ik ben trots op de leerlingen. Ik ben trots op de leraren. De school voelt aan als één grote familie. En wij zijn heel erg blij met onze sponsoren.
Ook wij hadden op 1 januari een goed voornemen voor het nieuwe jaar: het maken van een nieuwe website. En we hebben ons hieraan gehouden. De nieuwe website is klaar. U kijkt er al op. Dit is een primeur: de eerste nieuwsbrief via ons nieuwe systeem.
Waarom een nieuwe website?
De oude website bestond al heel wat jaren. Informatie was verouderd en klopte soms niet meer. Daarnaast vonden we het tijd voor een make-over. Ik hoop dat het voor iedereen die hem leest duidelijk wordt waar we nu staan. En vooral waar we nog heen willen.
Deze nieuwe website is nu ook goed te lezen op een smartphone en tablet. De website past zich steeds aan. Er zijn vele nieuwe opties die u zelf kan ontdekken. U kunt uzelf onderaan deze nieuwsbrief abonneren waardoor u steeds automatisch op de hoogte blijft. Ook zijn er nu profielpagina’s van de gesponsorde kinderen. De informatie over de projecten is nu uitgebreid. Klik op de homepage op een foto van een project en u ziet veel meer informatie. Kijk ook eens in het fotoboek en videoboek.
Als u onderstaande video bekijkt krijgt u een rondleiding van de webmaster door de nieuwe website! Zet ook uw geluid aan.
Wij willen graag Ton en Monique Beijk heel erg bedanken dat ze de oude website al die jaren met zoveel inspanning hebben bijgehouden. Heel fijn dat wij daar geen omkijken naar hadden na het overnemen van de stichting in januari 2019.
En ook willen we Leo Smit heel erg bedanken voor het maken van de nieuwe website. Er is heel erg veel tijd in gaan zitten. En aangezien Mirjam altijd de puntjes op de ‘i’ wil zetten was het een enorme klus. Dank je Leo, voor je geduld en je creativiteit.
Ook dank aan Ineke de Rijk, die op de achtergrond heeft meegedacht en meegekeken. Fijn dat je je nog altijd zo betrokken voelt.
We gaan door!
En nu gaan we weer vooruit. Er staat nog heel wat te doen. In het jaarverslag (dat u zeker moet lezen! Geplaatst op de pagina jaarstukken) staat dat we hele ambitieuze plannen hebben. Door de donatie van de Ontmoetingskerk in Lelystad zijn we in staat om een kippenboerderij op te zetten. Met de opbrengst van de kippenboerderij zullen we in staat zijn om de salarissen van het personeel van het health center te bekostigen. Dat wil zeggen dat de stichting gedeeltelijk financieel onafhankelijk van ons gaat worden.
In de twee jaar dat wij de Stichting hebben overgenomen zijn we gegroeid naar het besef dat het niet goed is dat er zo een financiële afhankelijkheid is. Toen de samenwerking met de kerk in Lelystad tot stand kwam zagen we een mogelijkheid om dichter bij die onafhankelijkheid te komen.
Dat betekent niet dat we niets meer voor de stichting gaan doen. Nee, in tegendeel. We zien dat er nog heel veel andere dingen moeten gebeuren: een ambulance die vernieuwd moet worden omdat de reparaties teveel kosten. Een vrouwentuin die weer moet gaan functioneren na het instorten van een muur. De gesponsorde kinderen van de Jiboroschool en de school voor kinderen met een beperking zullen voorlopig nog afhankelijk zijn hun sponsoren.
We zien juist weer heel veel nieuwe mogelijkheden als we de salarissen niet meer hoeven te betalen.
Sponsor een kip
Als afsluiting van deze nieuwsbrief willen nog een keer om uw/jullie hulp vragen. Wij hebben nog niet al het geld voor de kippenboerderij bij elkaar. Het huis staat nu bijna, de kippen zijn besteld. Maar ze moeten ook eten en medicijnen krijgen voordat ze eieren gaan leggen. Per kip kost dat €6,50 voor een half jaar. Vandaar onze oproep: sponsor een kip.
In Gambiaans is een kip: “sissee”. “Dank je wel” is “abaraka”.
Donaties graag op IBAN NL95 ABNA 0552 4126 86 t.n.v. Care Foundation The Gambia onder vermelding van “sponsoring kip“.
Wij streven naar de sponsoring van ten minste 400 kippen. Als er geld wordt gedoneerd wordt het aantal sponsoringen regelmatig bijgewerkt.
Klik op de knop “Bekijk de score”. Dan ziet u in de linker klok ziet u het aantal sponsorde kippen en in de rechter klok geeft het streefaantal weer.
Afgelopen maand heb ik de kinderen uit ons adoptieproject weer bezocht.
Van maart tot en met half oktober waren de scholen gesloten vanwege Covid. Gelukkig mochten de leerlingen van groep 9 wel examen doen zodat deze konden doorstromen naar Secondary onderwijs.
De andere leerlingen zijn nu druk bezig met een inhaalslag. Klassen zijn gehalveerd, scholen zijn nu ook open op zaterdag en de kerstvakantie is teruggebracht naar een paar dagen.
Alle kinderen die ik op de foto heb kunnen zetten zijn bevorderd naar de volgende klas.
Van het sponsorgeld kunnen de kinderen weer een jaar naar school. Ze krijgen twee uniformen, badges voor op de uniformen, een PET-shirt, een stapel lege schriften, potloden, gum, een setbox voor de wiskundelessen, tekenboeken. De bovenbouw (grade 8 en 9) krijgen daarvoor ook de studieboeken die ze nodig hebben om thuis te werken. Voor alle leerlingen geldt dat de fees voor de examens betaald worden. Daarnaast kunnen onze leerlingen en hun families terecht voor medische hulp in ons Health Center. Op deze pagina vind u meer informatie over de gesponsorde kinderen.
Ons Kinderadoptieproject loopt al heel wat jaar. Sinds een aantal jaar ben ik degene die ze op de foto zet en ik heb nu al een hele lichting hun diploma zien halen. Gelukkig zijn veel sponsorouders overgestapt op een nieuwe jongere leerling zodat het project door kan blijven lopen. Al onze kinderen komen uit een situatie waarbij het niet vanzelfsprekend is dat ouders deze kosten kunnen betalen. Sommige van onze kinderen missen een vader of beide ouders. Daarnaast zijn ze trots als ze op de foto mogen en ze weten dat er aan de andere kant van de wereld iemand is die zich hun lot aantrekt.
Afgelopen weekend ben ik weer teruggekomen uit Gambia. Ik heb een hele fijne tijd gehad. Wat had ik de kinderen gemist!!! De scholen waren 8 maanden gesloten. Weliswaar hebben ze soms thuis les gehad, maar dat is toch anders.
Toen de kinderen me voor het eerst weer zagen maakten ze meteen het gebaar voor “zwemmen”. Oké, zo zien ze me dus. Als een soort suikertante, die komt voor de leuke uitjes. Maar ik moet eerlijk zijn: zo een uitje is ook echt iets geweldigs. Snel bedacht ik me dat het nu op het strand rustig is zonder toeristen. Dus, ja waarom niet?
Na twee weken les zat iedereen weer in het goede ritme. De jongere kinderen kunnen nu het alfabet en de getallen tot en met 20 gebaren en schrijven. Ze werken nu zelfstandig met de rekenwonderdozen. De oudere kinderen kunnen nu rekenen en de eerste woorden schrijven. Op de woensdag werkt de laatste groep nog steeds in het skillcenter. Het bed en de kast zijn af.
Wat ik zelf het allerbelangrijkste vind is dat de kinderen zich binnen onze omgeving veilig voelen. Iedereen heeft zijn eigen plek. Oud helpt jong. Maar oud corrigeert ook jong. Het voelt aan als één grote familie.
En de afsluiting was het stranduitje. Dit keer durfden alle kinderen het water in. Ook de zes kinderen, die er het afgelopen jaar bijgekomen zijn. Genieten!
In maart 2021 hoop ik weer te gaan. Dan staat op de agenda het aannemen van een extra leraar. En het maken van een groot houten speelhuis tijdens de lessen in het skillcenter.
Sponsoren, hartelijk dank! Jullie bijdrage zorgt ervoor dat deze kinderen een toekomst hebben.
Na bijna 8 maanden weer terug in Gambia. Fijn om hier weer te zijn en om iedereen te ontmoeten. Het voelt vreemd aan om na de hectiek rondom corona in een land te zijn waar het lijkt of er niets aan de hand is.
Ik loop soms als enige met een mondkapje en word lacherig nagekeken. Je merkt hoe je leven in Nederland veranderd is en ook wat je gemist hebt: de omhelzing, de uitgestoken hand en het gezellig bij elkaar zijn. Maar ik hou me toch maar aan de Nederlandse regels.
Op school was het fijn. Verbazingwekkend dat de kinderen binnen twee weken weer alles opgepikt hebben. De kinderen maakten het gebaar voor zwemmen. Ze associëren mijn komst dus blijkbaar met het jaarlijkse uitje naar het strand. Dus misschien valt dat in deze periode te regelen.
Verder is de eerste stap gezet naar de poultryfarm. Hiermee willen we proberen om een deel van het project financieel onafhankelijk te maken. Een goede verstandhouding tussen Nederlandse en Gambiaanse partners is daarvoor een vereiste. Dus ik was erg blij met een hele positieve meeting.
Gambia is één van de armste landen van Afrika. Met onder andere een ziekenhuis en scholen maakt de stichting Care Foundation The Gambia (CFTG) gezondheidszorg en onderwijs mogelijk voor de bewoners van het dorp Jiboro en de wijde omgeving.
“Je merkt dat je daar nodig bent,” zegt voorzitter Mirjam Abbes (60) uit Lelystad. De Ontmoetingskerk (foto) ondersteunt het project in Gambia onder meer bij het opzetten van een kippenboerderij.
Mirjam vertelt: “Jainaba is een doof meisje. Op de school voor dove en verstandelijk gehandicapte kinderen die ik heb opgezet, leerde zij gebarentaal. Maar ze durfde niet zoveel. Later kwam ik haar in het dorp tegen. Toen ze begon te gebaren, werd ze heel hard uitgelachen. Ik dacht: zo werkt het dus. Het was daar ondenkbaar dat deze kinderen iets kunnen bereiken. Nu, een paar jaar later, is Jainaba enorm gegroeid en heeft ze veel meer zelfvertrouwen. Ouders zien dat ook. De school krijgt nu veel meer aanmeldingen. De kracht zit vooral in de allereerste acceptatie.”
In ontwikkeling
De stichting CFTG bestaat inmiddels twintig jaar en zette een ziekenhuis, vrouwentuin en diverse scholen op. “Gambia is nog erg in ontwikkeling,” schetst Mirjam de situatie in het land aan de Afrikaanse westkust. “Het was vroeger een kolonie die door de Engelsen berooid is achtergelaten. Een dictator heeft het land later ongeveer twintig jaar ontzettend klein gehouden en is nu pas drie jaar weg. Educatie is heel belangrijk om het land uit de armoede te halen.”
Heel saamhorig
Jaarlijks verblijft Mirjam zo’n vier keer zes weken in Gambia. Al acht jaar is ze werkzaam voor de stichting, sinds 2019 als voorzitter. “In 2004 kwam ik voor het eerst in Gambia met een buurvrouw die daar als programmamaakster heen moest. Daarna ging ik er met mijn dochter elk jaar een week heen, ons moeder-dochteruitje,” blikt Mirjam terug. “De mensen zijn zó vriendelijk, gastvrij en heel saamhorig. Ik ben er ontzettend gelukkig, dat voel ik elke dag. Ik heb nooit beseft dat werk zo gelukkig kan maken.”
Stichting
Opnieuw via haar buurvrouw kwam ze in 2012 in contact met de toenmalige voorzitter Ineke de Rijk van de stichting CFTG. “Ik wilde wel een tijdje in Gambia werken en dat kon op de nursery school (kleuterschool),” aldus Mirjam. Het beviel goed en ze bleef werkzaam voor de stichting. Ze is net als haar echtgenoot docent op ISG Arcus in Lelystad, maar in goed overleg heeft ze die baan in 2015 voor een groot deel opgezegd.
Personeelskosten ziekenhuis
De stichting is voor haar werk afhankelijk van financiële steun en die is steeds lastiger te krijgen. Dat geldt niet zozeer voor de school voor dove en verstandelijk gehandicapte kinderen. Alle ruim twintig leerlingen hebben een vaste sponsor. “Die mensen zijn bijna allemaal een keer in Gambia geweest om ‘hun’ kind te ontmoeten en krijgen ook geregeld foto’s, verslagen en filmpjes van mij,” vertelt Mirjam. Zij merkt echter dat de financiering van de personeelskosten van het ziekenhuis (artsen, verplegers, schoonmakers) steeds moeilijker rond te krijgen is.
Kippenboerderij
Daarom wil de stichting zo snel mogelijk een kippenboerderij opzetten. “Met een deel van de opbrengst uit de verkoop van kippen en eieren kunnen we dan de salarissen betalen,” legt Mirjam uit. Zij gelooft heel erg in dit project, omdat het deels ook de verantwoordelijkheid terug legt bij de Gambianen zelf. “Zolang wij alles daarheen brengen, creëren we een ‘lui volk’. Ze hoeven zelf niet veel te doen. In plaats hen altijd vis te blijven geven, geven we hen nu een hengel zodat ze zelf kunnen vissen.”
Over tien jaar heel anders
Er zijn momenteel zo’n 350 Nederlandse stichtingen in Gambia actief, maar Mirjam ziet in het land ook een generatie ontstaan die zelf stichtingen opzet. “Ik denk dat het er over tien jaar heel anders uit zal zien en dan is het goed om ons terug te trekken. Maar nu nog niet. Alles is stuk. Mensen hebben niks en kinderen moeten betalen om naar school te kunnen. Dat geld is er niet. Je merkt dat je daar nodig bent,” besluit ze.
Ondersteuning
De Ontmoetingskerk heeft besloten het project in Gambia drie jaar te ondersteunen. Dat gebeurt via collectes, maar ook zijn kinderen aan het sparen voor kippen. Bij wijze van aftrap verzorgde Mirjam Abbes een presentatie over het project in de kerkdienst van 1 november 2020.
Zondag 1 november wordt onze Stichting Care Foundation The Gambia voorgesteld in de Ontmoetingskerk in Lelystad. De dienst is vanaf 10.00 uur te volgen via een live stream. Het is de bedoeling om in de komende tijd genoeg geld bij elkaar op te halen om een kippenboerderij te kunnen starten in Jiboro.
Met de opbrengst van de kippen en eieren willen we proberen om het ziekenhuis financieel onafhankelijk te maken. Ook onder de vrienden van de Stichting willen we dit initiatief van harte aanbevelen.
De dienst is ook later nog te bekijken. Zie deze nieuwsbrief.
