Auteur: r.spekman

Afgelopen weekend ben ik, Mirjam Abbes, teruggekomen uit Gambia. Vanwege Corona een hele onderneming om er te komen en nog lastiger om weer thuis te komen. Maar het was zeker de moeite waard.

Het gaat goed met de school en de kinderen. Helaas heb ik sommige kinderen niet ontmoet omdat ze langdurig ziek waren: Alagi, Ousman Camera en Fatou. Na de paasvakantie zullen ze weer starten.

De leerlingen hebben in de laatste week voor de paasvakantie examens gedaan. De school is in 2020 acht maanden dicht geweest. Dus ik was verbaasd om te zien hoeveel ze toch sinds oktober geleerd hebben.

De tuin groeit goed. De eerste bananen zijn geoogst. De kinderen hebben de eerste bananen mee naar huis genomen en van de rest van de opbrengst is een waterpijp gekocht, zodat het water geven wat gemakkelijker wordt.

In de pauze geven de leerlingen van groep 2 de bananen en de groente water. Voor de leerlingen van groep 1 zijn de gieters te zwaar. Voor hun heb ik lege flessen naar school gebracht zodat ze de planten rondom de bantaba water kunnen geven. Ze nemen hun taak heel serieus.

In het skillcenter zijn de afgelopen jaren een kast en een bed in elkaar gezet. Het volgende project is een houten speelhuis. Twee vliegen in één klap: de leerlingen hebben een nieuwe opdracht en we creëren iets voor de kinderen om in de pauze te kunnen spelen. Het worden twee huizen met daar tussenin een touwladder.

Er wordt met zoveel enthousiasme gewerkt dat de jongens even geen zin meer hebben in rekenen en taal. En dan duurt het lang voordat het weer woensdag is. Zo wordt het ook steeds duidelijker hoe belangrijk het is dat deze kinderen naast de gewone les ook een skill leren. Dat geeft ze in elk geval een kans in de toekomst.

De oudste jongens Wury, Ousman C en Ousman J willen we nu aan een baantje helpen. Via een kennis zouden zij op een stuk landbouwgrond kunnen werken. Dat wil zeggen: school in de ochtend, werk in de namiddag.

• Stap 1: de plek bepalen. Ebrima, Wury, Momodou en Ousman J kijken toe.
• Stap 2: 4 diepe gaten graven waar de houten palen in gaan. Rondom het hout wordt cement gegoten om te voorkomen dat het hout door termieten wordt aangevreten. Ousman J, onze harde werker!
• Stap 3: Karim mengt steen met zand en cement.

Het is de taak van Mirjam Abbes taak om foto’s te nemen en om de leraar steeds weer te zeggen dat de jongens het  zelf kunnen doen. Het is hier heel normaal om als leraar het even snel zelf te doen….

Normaal gesproken worden de leerlingen gehaald en gebracht met ons eigen vervoer. Maar dat is al sinds bijna een jaar met tussenposen stuk. Vandaar dat de leerlingen nu zelf met het lokale vervoer komen. Dat is niet ideaal. Ze moeten soms heel lang wachten voordat er een busje komt. Elke dag krijgen ze vervoersgeld van ons om de volgende dag weer te komen.

We zullen proberen om acties te houden om een nieuw busje aan te schaffen. Of in Gambia of vanuit Nederland. Wij willen U vragen om met ons mee te denken.

Ik ben trots op de leerlingen. Ik ben trots op de leraren. De school voelt aan als één grote familie. En wij zijn heel erg blij met onze sponsoren.

Mirjam Abbes

Ook wij hadden op 1 januari een goed voornemen voor het nieuwe jaar: het maken van een nieuwe website. En we hebben ons hieraan gehouden. De nieuwe website is klaar. U kijkt er al op. Dit is een primeur: de eerste nieuwsbrief via ons nieuwe systeem.

Waarom een nieuwe website?

De oude website bestond al heel wat jaren. Informatie was verouderd en klopte soms niet meer. Daarnaast vonden we het tijd voor een make-over. Ik hoop dat het voor iedereen die hem leest duidelijk wordt waar we nu staan. En vooral waar we nog heen willen.

Deze nieuwe website is nu ook goed te lezen op een smartphone en tablet. De website past zich steeds aan. Er zijn vele nieuwe opties die u zelf kan ontdekken. U kunt uzelf onderaan deze nieuwsbrief abonneren waardoor u steeds automatisch op de hoogte blijft. Ook zijn er nu profielpagina’s van de gesponsorde kinderen. De informatie over de projecten is nu uitgebreid. Klik op de homepage op een foto van een project en u ziet veel meer informatie. Kijk ook eens in het fotoboek en videoboek.

Als u onderstaande video bekijkt krijgt u een rondleiding van de webmaster door de nieuwe website! Zet ook uw geluid aan.

Wij willen graag Ton en Monique Beijk heel erg bedanken dat ze de oude website al die jaren met zoveel inspanning hebben bijgehouden. Heel fijn dat wij daar geen omkijken naar hadden na het overnemen van de stichting in januari 2019.

En ook willen we Leo Smit heel erg bedanken voor het maken van de nieuwe website. Er is heel erg veel tijd in gaan zitten. En aangezien Mirjam altijd de puntjes op de ‘i’ wil zetten was het een enorme klus. Dank je Leo, voor je geduld en je creativiteit.

Ook dank aan Ineke de Rijk, die op de achtergrond heeft meegedacht en meegekeken. Fijn dat je je nog altijd zo betrokken voelt.

We gaan door!

En nu gaan we weer vooruit. Er staat nog heel wat te doen. In het jaarverslag (dat u zeker moet lezen! Geplaatst op de pagina jaarstukken) staat dat we hele ambitieuze plannen hebben. Door de donatie van de Ontmoetingskerk in Lelystad zijn we in staat om een kippenboerderij op te zetten. Met de opbrengst van de kippenboerderij zullen we in staat zijn om de salarissen van het personeel van het health center te bekostigen. Dat wil zeggen dat de stichting gedeeltelijk financieel onafhankelijk van ons gaat worden.

In de twee jaar dat wij de Stichting hebben overgenomen zijn we gegroeid naar het besef dat het niet goed is dat er zo een financiële afhankelijkheid is. Toen de samenwerking met de kerk in Lelystad tot stand kwam zagen we een mogelijkheid om dichter bij die onafhankelijkheid te komen.

Dat betekent niet dat we niets meer voor de stichting gaan doen. Nee, in tegendeel. We zien  dat er nog heel veel andere dingen moeten gebeuren: een ambulance die vernieuwd moet worden omdat de reparaties teveel kosten. Een vrouwentuin die weer moet gaan functioneren na het instorten van een muur. De gesponsorde kinderen van de Jiboroschool en de school voor kinderen met een beperking zullen voorlopig nog afhankelijk zijn hun sponsoren.

We zien juist weer heel veel nieuwe mogelijkheden als we de salarissen niet meer hoeven te betalen.

Sponsor een kip

Als afsluiting van deze nieuwsbrief willen nog een keer om uw/jullie hulp vragen. Wij hebben nog niet al het geld voor de kippenboerderij bij elkaar. Het huis staat nu bijna, de kippen zijn besteld. Maar ze moeten ook eten en medicijnen krijgen voordat ze eieren gaan leggen. Per kip kost dat €6,50 voor een half jaar. Vandaar onze oproep: sponsor een kip.

In Gambiaans is een kip: “sissee”. “Dank je wel” is “abaraka”.

Donaties graag op IBAN NL95 ABNA 0552 4126 86 t.n.v. Care Foundation The Gambia onder vermelding van “sponsoring kip“.

Wij streven naar de sponsoring van ten minste 400 kippen. Als er geld wordt gedoneerd wordt het aantal sponsoringen regelmatig bijgewerkt.

Klik op de knop “Bekijk de score”. Dan ziet u in de linker klok ziet u het aantal sponsorde kippen en in de rechter klok geeft het streefaantal weer.

Afgelopen maand heb ik de kinderen uit ons adoptieproject weer bezocht.

Van maart tot en met half oktober waren de scholen gesloten vanwege Covid. Gelukkig mochten de leerlingen van groep 9 wel examen doen zodat deze konden doorstromen naar Secondary onderwijs.

De andere leerlingen zijn nu druk bezig met een inhaalslag. Klassen zijn gehalveerd, scholen zijn nu ook open op zaterdag en de kerstvakantie is teruggebracht naar een paar dagen.

Alle kinderen die ik op de foto heb kunnen zetten zijn bevorderd naar de volgende klas.

Van het sponsorgeld kunnen de kinderen weer een jaar naar school. Ze krijgen twee uniformen, badges voor op de uniformen, een PET-shirt, een stapel lege schriften, potloden, gum, een setbox voor de wiskundelessen, tekenboeken. De bovenbouw (grade 8 en 9) krijgen daarvoor ook de studieboeken die ze nodig hebben om thuis te werken. Voor alle leerlingen geldt dat de fees voor de examens betaald worden. Daarnaast kunnen onze leerlingen en hun families terecht voor medische hulp in ons Health Center. Op deze pagina vind u meer informatie over de gesponsorde kinderen.

Ons Kinderadoptieproject loopt al heel wat jaar. Sinds een aantal jaar ben ik degene die ze op de foto zet en ik heb nu al een hele lichting hun diploma zien halen. Gelukkig zijn veel sponsorouders overgestapt op een nieuwe jongere leerling zodat het project door kan blijven lopen. Al onze kinderen komen uit een situatie waarbij het niet vanzelfsprekend is dat ouders deze kosten kunnen betalen. Sommige van onze kinderen missen een vader of beide ouders. Daarnaast zijn ze trots als ze op de foto mogen en ze weten dat er aan de andere kant van de wereld iemand is die zich hun lot aantrekt.

Hartelijk dank voor de sponsoring

Mirjam Abbes

Beste sponsorouders,

Afgelopen weekend ben ik weer teruggekomen uit Gambia. Ik heb een hele fijne tijd gehad. Wat had ik de kinderen gemist!!! De scholen waren 8 maanden gesloten. Weliswaar hebben ze soms thuis les gehad, maar dat is toch anders.

Toen de kinderen me voor het eerst weer zagen maakten ze meteen het gebaar voor “zwemmen”. Oké, zo zien ze me dus. Als een soort suikertante, die komt voor de leuke uitjes. Maar ik moet eerlijk zijn: zo een uitje is ook echt iets geweldigs. Snel bedacht ik me dat het nu op het strand rustig is zonder toeristen. Dus, ja waarom niet?

Na twee weken les zat iedereen weer in het goede ritme. De jongere kinderen kunnen nu het alfabet en de getallen tot en met 20 gebaren en schrijven. Ze werken nu zelfstandig met de rekenwonderdozen. De oudere kinderen kunnen nu rekenen en de eerste woorden schrijven. Op de woensdag werkt de laatste groep nog steeds in het skillcenter. Het bed en de kast zijn af.

Wat ik zelf het allerbelangrijkste vind is dat de kinderen zich binnen onze omgeving veilig voelen. Iedereen heeft zijn eigen plek. Oud helpt jong. Maar oud corrigeert ook jong. Het voelt aan als één grote familie.

En de afsluiting was het stranduitje. Dit keer durfden alle kinderen het water in. Ook de zes kinderen, die er het afgelopen jaar bijgekomen zijn. Genieten!

In maart 2021 hoop ik weer te gaan. Dan staat op de agenda het aannemen van een extra leraar. En het maken van een groot houten speelhuis tijdens de lessen in het skillcenter.

Sponsoren, hartelijk dank! Jullie bijdrage zorgt ervoor dat deze kinderen een toekomst hebben.

Met vriendelijke groeten,
Mirjam Abbes

Na bijna 8 maanden weer terug in Gambia. Fijn om hier weer te zijn en om iedereen te ontmoeten. Het voelt vreemd aan om na de hectiek rondom corona in een land te zijn waar het lijkt of er niets aan de hand is.

Ik loop soms als enige met een mondkapje en word lacherig nagekeken. Je merkt hoe je leven in Nederland veranderd is en ook wat je gemist hebt: de omhelzing, de uitgestoken hand en het gezellig bij elkaar zijn. Maar ik hou me toch maar aan de Nederlandse regels.

Op school was het fijn. Verbazingwekkend dat de kinderen binnen twee weken weer alles opgepikt hebben. De kinderen maakten het gebaar voor zwemmen. Ze associëren mijn komst dus blijkbaar met het jaarlijkse uitje naar het strand. Dus misschien valt dat in deze periode te regelen.

Verder is de eerste stap gezet naar de poultryfarm. Hiermee willen we proberen om een deel van het project financieel onafhankelijk te maken. Een goede verstandhouding tussen Nederlandse en Gambiaanse partners is daarvoor een vereiste. Dus ik was erg blij met een hele positieve meeting.

Mirjam Abbes

“Je merkt dat je daar nodig bent”

Gambia is één van de armste landen van Afrika. Met onder andere een ziekenhuis en scholen maakt de stichting Care Foundation The Gambia (CFTG) gezondheidszorg en onderwijs mogelijk voor de bewoners van het dorp Jiboro en de wijde omgeving.

“Je merkt dat je daar nodig bent,” zegt voorzitter Mirjam Abbes (60) uit Lelystad. De Ontmoetingskerk (foto) ondersteunt het project in Gambia onder meer bij het opzetten van een kippenboerderij.

Mirjam vertelt: “Jainaba is een doof meisje. Op de school voor dove en verstandelijk gehandicapte kinderen die ik heb opgezet, leerde zij gebarentaal. Maar ze durfde niet zoveel. Later kwam ik haar in het dorp tegen. Toen ze begon te gebaren, werd ze heel hard uitgelachen. Ik dacht: zo werkt het dus. Het was daar ondenkbaar dat deze kinderen iets kunnen bereiken. Nu, een paar jaar later, is Jainaba enorm gegroeid en heeft ze veel meer zelfvertrouwen. Ouders zien dat ook. De school krijgt nu veel meer aanmeldingen. De kracht zit vooral in de allereerste acceptatie.”

In ontwikkeling

De stichting CFTG bestaat inmiddels twintig jaar en zette een ziekenhuis, vrouwentuin en diverse scholen op. “Gambia is nog erg in ontwikkeling,” schetst Mirjam de situatie in het land aan de Afrikaanse westkust. “Het was vroeger een kolonie die door de Engelsen berooid is achtergelaten. Een dictator heeft het land later ongeveer twintig jaar ontzettend klein gehouden en is nu pas drie jaar weg. Educatie is heel belangrijk om het land uit de armoede te halen.”

Heel saamhorig

Jaarlijks verblijft Mirjam zo’n vier keer zes weken in Gambia. Al acht jaar is ze werkzaam voor de stichting, sinds 2019 als voorzitter. “In 2004 kwam ik voor het eerst in Gambia met een buurvrouw die daar als programmamaakster heen moest. Daarna ging ik er met mijn dochter elk jaar een week heen, ons moeder-dochteruitje,” blikt Mirjam terug. “De mensen zijn zó vriendelijk, gastvrij en heel saamhorig. Ik ben er ontzettend gelukkig, dat voel ik elke dag. Ik heb nooit beseft dat werk zo gelukkig kan maken.”

Stichting

Opnieuw via haar buurvrouw kwam ze in 2012 in contact met de toenmalige voorzitter Ineke de Rijk van de stichting CFTG. “Ik wilde wel een tijdje in Gambia werken en dat kon op de nursery school (kleuterschool),” aldus Mirjam. Het beviel goed en ze bleef werkzaam voor de stichting. Ze is net als haar echtgenoot docent op ISG Arcus in Lelystad, maar in goed overleg heeft ze die baan in 2015 voor een groot deel opgezegd.

Personeelskosten ziekenhuis

De stichting is voor haar werk afhankelijk van financiële steun en die is steeds lastiger te krijgen. Dat geldt niet zozeer voor de school voor dove en verstandelijk gehandicapte kinderen. Alle ruim twintig leerlingen hebben een vaste sponsor. “Die mensen zijn bijna allemaal een keer in Gambia geweest om ‘hun’ kind te ontmoeten en krijgen ook geregeld foto’s, verslagen en filmpjes van mij,” vertelt Mirjam. Zij merkt echter dat de financiering van de personeelskosten van het ziekenhuis (artsen, verplegers, schoonmakers) steeds moeilijker rond te krijgen is.

Kippenboerderij

Daarom wil de stichting zo snel mogelijk een kippenboerderij opzetten. “Met een deel van de opbrengst uit de verkoop van kippen en eieren kunnen we dan de salarissen betalen,” legt Mirjam uit. Zij gelooft heel erg in dit project, omdat het deels ook de verantwoordelijkheid terug legt bij de Gambianen zelf. “Zolang wij alles daarheen brengen, creëren we een ‘lui volk’. Ze hoeven zelf niet veel te doen. In plaats hen altijd vis te blijven geven, geven we hen nu een hengel zodat ze zelf kunnen vissen.”

Over tien jaar heel anders

Er zijn momenteel zo’n 350 Nederlandse stichtingen in Gambia actief, maar Mirjam ziet in het land ook een generatie ontstaan die zelf stichtingen opzet. “Ik denk dat het er over tien jaar heel anders uit zal zien en dan is het goed om ons terug te trekken. Maar nu nog niet. Alles is stuk. Mensen hebben niks en kinderen moeten betalen om naar school te kunnen. Dat geld is er niet. Je merkt dat je daar nodig bent,” besluit ze.

Ondersteuning

De Ontmoetingskerk heeft besloten het project in Gambia drie jaar te ondersteunen. Dat gebeurt via collectes, maar ook zijn kinderen aan het sparen voor kippen. Bij wijze van aftrap verzorgde Mirjam Abbes een presentatie over het project in de kerkdienst van 1 november 2020.

Zondag 1 november wordt onze Stichting Care Foundation The Gambia voorgesteld in de Ontmoetingskerk in Lelystad. De dienst is vanaf 10.00 uur te volgen via een live stream. Het is de bedoeling om in de komende tijd genoeg geld bij elkaar op te halen om een kippenboerderij te kunnen starten in Jiboro.

Met de opbrengst van de kippen en eieren willen we proberen om het ziekenhuis financieel onafhankelijk te maken. Ook onder de vrienden van de Stichting willen we dit initiatief van harte aanbevelen.

De dienst is ook later nog te bekijken. Zie deze nieuwsbrief.

Met uw/jullie gift hebben we mondkapjes kunnen maken en uitdelen, de nodige informatie hierover kunnen geven en 24 zakken rijst van 50 kilo kunnen uitdelen. Wij willen iedereen hartelijk danken voor de financiële bijdragen.

Persoonlijk voel ik me altijd wat ongemakkelijk als mijn naam genoemd wordt bij het bedanken. Ik zie het als iets dat weinig moeite kost en wat ik zelf erg leuk vind om te doen en niet als iets bijzonders. Met mij zijn er nog heel veel anderen die hetzelfde doen. Maar er is me vanuit Gambia gevraagd om de foto’s en filmpjes op internet en de website te zetten. Vandaar. En dan kom ik bij het volgende punt: er is nog steeds hulp nodig. Nu, volgende week en waarschijnlijk ook volgende maand. Dus giften zijn nog steeds welkom. Ook zijn we op zoek naar nieuwe donateurs. Mensen die een vast bedrag per maand overmaken, zodat we een vaste bron van inkomsten hebben om de kosten van het Health Center en School for disabled children te dekken. Ons benefietfeest van juni is niet doorgegaan en dat merken we. Ik ben een fan van Nelson Mandela, dus hier komt weer een quote: Zolang armoede bestaat, is er geen echte vrijheid.

In Gambia is Corona zich behoorlijk aan het verspreiden. Sinds een paar dagen is het dragen van een mondkapje voor iedereen boven de twee jaar verplicht. Het kost niet veel om een mondkapje te maken. Maar de gezinnen zijn groot. En sinds half maart is het leven in Gambia een stuk zwaarder geworden en heeft niet iedereen de financiële middelen om zijn gezin van een mondkapje te voorzien. Daarom willen we in het skillcenter voor iedere bewoner van Jiboro een mondkapje laten maken. En daarbij de nodige informatie geven hoe te gebruiken.

Het gaat nu even niet over de discussie of mondkapjes nu wel of niet helpen. Het is verplicht in Gambia.

Het materiaal moet gekocht worden en daarvoor vraag ik om jullie steun. Een euro is al voldoende om twee mondkapjes te maken.

Bedankt, Mirjam Abbes en René van Baest

Weer terug uit Gambia kan ik, Mirjam Abbes, het volgende melden:

Sinds november hebben we 4 nieuwe leerlingen en voor allemaal hebben we een nieuwe sponsor gevonden. Het is verbazingwekkend hoe snel nieuwe kinderen met behulp van de anderen hun draai vinden. Na enkele weken zie bijna geen achterstand meer.

Satou, Amadou en Famara zitten de in de groep met jongere kinderen. Met behulp van de anderen en de laptop leren ze zo snel mogelijk gebaren zodat we makkelijker met ze kunnen communiceren. Kerim zit bij de groteren en is een goede aanwinst voor de rest van de groep: rustig en heel leergierig. Op deze pagina vindt u informatie over de gesponsorde kinderen.

De bantaba is bijna klaar en we kunnen er al volop gebruik van maken. Het is een fijne plek om in de pauze te zitten: in de schaduw met wat wind. De jongens hadden de bantaba al tot voetbalplek gebombardeerd en baalden dat ze moesten verhuizen met hun bal. Maar sinds kort is er een plek om te voetballen op ons terrein. Dus in de pauze wordt het schooluniform gewisseld voor voetbalshirt.

De sinasappelbomen groeien en er is een start gemaakt met de groentetuin. Samen met de kinderen worden er groentes verbouwd die ze mee mogen nemen naar huis. Een leerzaam en leuk project.

In het skillcentrum is het bed bijna af. Hierna zal er een start gemaakt worden om samen met de jongens een houten speelhuis voor het terrein te maken.
Al met al ben ik trots op hoe het eruit ziet.

In de afgelopen weken had ik gasten vanuit Nederland. Die hebben meegeholpen op school. En vanuit mijn school in Nederland hebben we met een donatie rekenmateriaal kunnen kopen: rekenwonderdozen. Eerst moesten we de leraar uitleggen hoe het werkt, maar hij was erg enthousiast. Leuk om met de kids op een wat andere manier bezig te zijn.

Op het heathcenter gaan we verder met de renovatie. Het dak is bijna af. Hopelijk hoeven we in het komende regenseizoen geen bakjes en emmers meer neer te zetten. Er is nog geld over dus we kunnen als het dak af is de volgende stap zetten.
Verder ben ik druk bezig om de contacten tussen de verschillende scholen voor dovenonderwijs warm te houden. Dit is zo belangrijk. In maart zullen we een workshop houden voor de leraren van de verschillende scholen in Jiboro, zodat David er ook bij kan zijn.

Hartelijk dank aan iedereen die zich in de laatste periode op de één of andere manier voor ons ingezet heeft.

Mirjam Abbes

Beste sponsoren.

Het nieuwe schooljaar is goed begonnen. Laat ik beginnen met te zeggen dat ik niet meer altijd nodig ben op school. En dat is een goed gevoel. We zijn na drie jaar tot een systeem gekomen waar we ons allemaal in kunnen vinden. Het is werkbaar voor de leraren. En het voldoet aan het beeld dat ik voor ogen had toen we drie jaar geleden begonnen.

Het meest trots ben ik erop dat het de leraren gelukt is om alle kinderen aan het werk te houden ondanks de verschillen in leeftijd en leervermogen. En dat zou nooit gelukt zijn zonder al het materiaal dat we gekregen hebben. In de afgelopen periode was ik in Gambia en heb ik voor alle kinderen werkbladen gekopieerd. Dat maakt het lesgeven zoveel gemakkelijker. En ik besef dan ook dat ook de andere vier dovenscholen recht moeten hebben op al dit materiaal. De opmerking van een leraar van een andere school: “Ja, maar jij bezit zoveel materiaal, dan is het lesgeven makkelijker.” was terecht.

We zijn in september weer met 5 scholen op kamp geweest. Dankzij een donatie van de Paradijsvogel in Vogelenzang was het vervoer weer uitstekend geregeld en kon ik heel wat materiaal voor die dagen kopiëren. De kinderen hebben gezwommen, geknutseld, naar lezingen geluisterd en vooral: elkaar weer ontmoet. En voor mij persoonlijk: Vorig jaar tijdens het eerste kamp heb ik geopperd dat de leraren van de 5 verschillende scholen meer zouden moeten samenwerken. En dat is heel serieus opgepakt. We proberen nu alle neuzen naar één kant te krijgen.

Ik heb mijn eerste workshop over onderwijs gegeven aan 17 leraren dovenonderwijs. Vragen die centraal stonden: wat verwachten we van onze leerlingen? Hoe maken we ze tot zelfbewuste volwassenen, die in staat zijn goede keuzes te maken? Minder klassikaal onderwijs, meer in groepen werken. Leerlingen verantwoordelijk maken voor hun eigen prestaties, bv door presentaties voor de klas te geven. Alle leraren zitten nu in een appgroep. En elke keer als ze iets nieuws geprobeerd hebben plaatsen ze hun ervaringen in die groep, zodat anderen ervan kunnen leren.

Er is nog elke ochtend ontbijt. Het skillcenter loopt goed. In de komende week gaan de jongens een bed in elkaar zetten. Fatu is op de woensdagen gestart om te leren naaien. En door een nieuwe sponsor hebben we een nieuwe leerling erbij gekregen.

De bantaba voor de school is bijna af. Nu kunnen leerlingen buiten op een overdekte plek ontbijten, spelen en leren. Dus nu kunnen we starten met de aanleg van de tuin. In november zal er een hele rij sinasappelbomen geplant worden. Daarna bananen en groente.

Hartelijk bedankt voor jullie bijdrage afgelopen jaar.

Groeten, Mirjam Abbes